Leśne monografie

Kąpiele Leśne – japoński rytuał

Shinrin to po japońsku las, yoku – kąpiel. Kąpiel leśna Shinrin-yoku to zanurzenie się wszystkimi zmysłami w leśnej atmosferze. Oczywiście byłoby wspaniale, gdyby taka kąpiel odbywała się po prostu w lesie lub parku, arboretum czy ogrodzie botanicznym. Jednak nie zawsze jest to możliwe, czasami po prostu musimy zostać w domu. Wtedy możemy skorzystać z różnych substancji aromatycznych i przygotować własną kąpiel leśną. Wzorem Japończyków możemy użyć olejków eterycznych pochodzących z ich kraju.

Więcej o kąpielach leśnych i ich dobroczynnym wpływie na zdrowie dowiesz się z e-booka Kąpiele Leśne cz. 1 – z niego pochodzą też poniższe opisy hinoki, hiby, sugi i lipy. Aktualnie dostępny jest mini kurs leśnej aromaterapii – drugi etap projektu Kąpiele Leśne (zestaw produktów + materiały cyfrowe).

Hinoki i inne gwiazdy japońskiego lasu

Hinoki, dosłownie “drzewo ognia”, to japońska nazwa cyprysika japońskiego Chamaecyparis obtusa. To drzewo o czerwonej korze i aromatycznym drewnie, tradycyjnie wykorzystywanym w Japonii do budowy świątyń, pałaców i domów. Dla uzyskania olejku destyluje się drewno, korzenie, gałęzie i liście, przy czym olejki z różnych części hinoki różnią się składem i ceną. Aby uzyskać 3 kg olejku hinoki potrzebne jest a
180 kg rozdrobnionego drewna. Zapach olejku z drewna hinoki jest nieco kamforowy, przypomina też olejki cedrowe. Jest przy tym łagodny, świeży, delikatny, subtelniejszy i mniej płaski od cedrów. To zapach z rodziny nut drzewnych, podobnie jak amyris, sandałowiec, drzewo ho i cabreuva. To nuta głowy.

Symbol shinrin-yoku i Japonii

Światowa kariera olejku hinoki rozpoczęła się niedawno, wraz ze wzrostem zainteresowania kulturą Japonii i modą na shinrin-yoku. Dla wielu osób symbolem kąpieli leśnych jest właśnie olejek hinoki.

Warto jednak wiedzieć, że olejek ten stał się gwiazdą dlatego, że jest w Japonii bardzo lubiany: jego zapach przywołuje miłe skojarzenia – to tradycyjny zapach domu i świątyń.

Główne składniki olejku z drewna hinoki:
alfa-kadinol 20,05%
murolol 18,4%
gamma- oraz delta-kadinen >22%
kadinol T 10,6%
alfa-murolen 6,8%

Hiba i sugi – bliscy przyjaciele hinoki

Olejek hinoki stosowany jest w perfumerii w Japonii i Chinach do kreowania leśnych akordów. Często w towarzystwie olejków pozyskiwanych z innych, ważnych w kulturze Wschodu drzew,
jak hiba (Thujopsis dolobrata) oraz sugi (Cryptomeria japonica).
Hiba, czyli żywotnikowiec japoński, uważany jest za święte drzewo w Japonii. Olejek destylowany jest z drewna i ma zapach drzewny, suchy, jakby w pół drogi między olejkiem cedru wirginijskiego a amrisa, z miękkimi, pudrowymi niuansami, które uwypuklić można zapachem kakao. Hiba jest drzewem lubianym przez ludzi, ale nielubianym
przez insekty (to repelent).

Sugi to narodowe drzewo Japonii, cenione za aromatyczne i trwałe drewno. Nazywane jest też japońskim cedrem i podobnie jak w przypadku hinoki, jego drewno zdobi ważne japońskie budowle. Olejek sugi wytwarza się z drewna lub z igliwia. Sugi, szydlica japońska, to drzewo długowieczne. Z wyglądu przypomina inne niezwykle żywotne i osiągające potężne rozmiary drzewo – sekwoję. Za najstarsze uważa się drzewo sugi na wyspie Yakushima, którego wiek szacowany jest na kilka tysięcy lat. Drewno sugi
pachnie podobnie jak hiba – Mandy Aftel używa go do budowy akordu sandałowca. Hiba i sugi to nuty głowy z rodziny zapachów drzewnych.

Kąpiele leśne po polsku – słodycz lipowych kwiatów

Nie trzeba jechać do Japonii ani korzystać z egzotycznych substancji aromatycznych, żeby skorzystać z dobrodziejstwa kąpieli leśnych. Można to zrobić w polskim lesie lub w domu, korzystając z olejków eterycznych pozyskiwanych z dobrze nam wszystkim znanych drzew. Doskonałym wyborem będzie olejek świerkowy, sosnowy, jodłowy czy daglezjowy. Można łączyć je z powodzeniem w kompozycje, także z olejkami z dalekiej Azji. Las to jednak nie tylko drewno i igliwie. W polskim lesie, parku, przy drodze można spotkać ikoniczne drzewo – lipę.

Lipa to drzewo-legenda, drzewo-symbol. Drzewo długowieczne – ginący w mrokach historii symbol nieśmiertelności. Wydaje się być ulubieńcem mieszkańców Europy Środkowej: Polaków, Czechów (ich drzewo narodowe) i Niemców. W Polsce lipa była drzewem ozdobnym, tworzącym aleje prowadzące do wiejskich dworków, pochylającym się nad chatami, osłaniającym kościoły. Lipowe drewno ceniono w rzemiośle i sztuce – lipowe figury zdobią ołtarz Wita Stwosza w kościele mariackim w Krakowie. Lipa to także bardzo wartościowa roślina miododajna oraz lecznicza. Rozgrzewającej i napotnej herbatki lipowej z miodem nie trzeba nikomu przedstawiać – każdy pamięta ją z dzieciństwa.

Kąpiele Leśne – chcę więcej!

Odrobina kwiatowej słodyczy doskonale pasuje do lasu. W skondensowanej formie znajdziesz ją w lipowym absolucie otrzymywanym z kwiatów lipy. To jednak nie koniec aromatycznych możliwości dla adeptów shinrin-yoku. Las to także słodycz owoców. Próbując odtworzyć zapach polskiego lasu możesz sięgnąć po owocowo słodki absolut jodły balsamicznej, który w niczym nie przypomina olejku jodłowego.

A kiedy stęsknisz się za egzotycznymi podróżami – sięgnij po nuty cytrusowy obecne nie tylko w olejkach z igliwia, żywicy kadzidłowca, ale także w skórkach cytrusów. Japończycy kochają yuzu i cedraty, ale wybór cytrusów jest ogromny. A może Twój las jest tajemniczy i skrywa coś niepokojącego, jakiś wielki sekret? I na to jest sposób – sięgnij po mirt lub wianecznik.

3 Responses

    1. Dziękuję i zapraszam do Olejkowego Klubu lub do newslettera – wysyłam nowe monografie co wtorek (z przerwami). Zapisy na samym dole strony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *